Drukuj

Rząd przyjął projekt noweli tzw. ustawy pomostowej

Rada Ministrów, na posiedzeniu 15 października 2013 r., przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz niektórych innych ustaw (tzw. ustawa pomostowa). Stworzy ona ramy prawne, w tym wynikające z projektów rozporządzeń Komisji Europejskiej, dla procesu programowania perspektywy budżetowej na lata 2014-2020.

Projekt noweli rozszerza kompetencje koordynacyjne Ministra Rozwoju Regionalnego. Jego zadaniem będzie m.in. inicjowanie, opracowywanie oraz negocjowanie dokumentów programowych. Katalog zadań ministra został także uzupełniony o kompetencje w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego na poziomie krajowym i regionalnym oraz polityki miejskiej.

Do ustawy wprowadzono definicję dokumentów programowych, tj. Umowy Partnerstwa i programów służących jej realizacji. Ponadto, określono tryb ich opracowywania i przyjmowania (działania te będzie koordynować Minister Rozwoju Regionalnego, przy pomocy tworzonego Komitetu ds. Umowy Partnerstwa). Określono również obowiązki sprawozdawcze dotyczące realizacji Umowy Partnerstwa – sprawozdania będą sporządzane co roku przez Ministra Rozwoju Regionalnego i przedkładane rządowi oraz dodatkowo, w 2017 r. i 2019 r., Komisji Europejskiej.

Wprowadzono także nowy instrument koordynacji działań administracji rządowej i samorządowej w województwie – kontrakt terytorialny, który pozwoli na lepszą koordynację działań obu tych szczebli oraz dopasowanie finansowania inwestycji do specyficznych potrzeb i mocnych stron każdego regionu. Kontrakty terytorialne zastąpią kontrakty wojewódzkie, ze względu na szerszy zakres ich oddziaływania.

W celu usprawnienia zarządzania rozwojem w Polsce w projekcie powiązano działania społeczno-gospodarcze z przestrzennymi poprzez zmiany w planowaniu przestrzennym, zarówno na poziomie krajowym, regionalnym, jak i funkcjonalnym.

Natomiast by wzmocnić podejście terytorialne polityki rozwoju, do dokumentu wprowadzono pojęcie obszaru funkcjonalnego (zdefiniowanego w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jako obszar szczególnego zjawiska z zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów przestrzennych, stanowiący zwarty układ przestrzenny składający się z funkcjonalnie powiązanych terenów, charakteryzujących się wspólnymi uwarunkowaniami i przewidywanymi celami rozwoju). Wprowadzono także dwa inne terminy: obszar strategicznej interwencji państwa (obszar skoncentrowanych działań z zakresu polityki rozwoju ukierunkowanej terytorialnie, w tym na obszary wiejskie) oraz  obszar problemowy (obszar strategicznej interwencji państwa cechujący się największą koncentracją negatywnych zjawisk rozwojowych).

Doprecyzowano przepisy dotyczących krajowych dokumentów strategicznych – m.in. Koncepcję Przestrzennego Zagospodarowania Kraju do 2030 r. uznano za dokument kompleksowo regulujący aspekt przestrzenny i równorzędny wobec Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju.

Do pobrania projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz niektórych innych ustaw